Pytanie

„Czy w islamie jest tak, że każda zgwałcona kobieta zostaje ukarana za to, że „sprowokowała” mężczyznę? Celem zmycia skazy rodzina musi ją albo spalić albo zabić?”

Czytałam przekłady z Koranu i wydaje mi się to dość nieprawdopodobne. Czy takie praktyki mają miejsce i jeśli tak, to, w jakich krajach?

Należy podkreślić, że islam dba o dobre imię kobiety, szanuje ją i chroni jej godność. Aby się o tym przekonać przytoczymy przykłady ze źródeł islamu: Kur’anu i Tradycji Proroka PZN.

Islam przede wszystkim zapobiegając m.in. poniżeniu kobiety, nie zezwala na rozluźnione kontakty międzypłciowe, aby nie doszło do sytuacji takich jak zdrada, gwałt, molestowanie, co zagraża moralności ogółu społeczeństwa. Kur’an mówi:

Bóg przestrzega nas przed wstąpieniem na drogę, która prowadzi do pozamałżeńskich cielesnych kontaktów. Jest to, bowiem wbrew naturze ludzkiej, która stworzona została jako para żyjąca w uświęconym przez Boga związku małżeńskim. Jeśli np. zapytamy przeciętnego mężczyznę czy zezwoli komuś obcemu cudzołożyć z jego żoną, córką, matką lub babcią, z oburzeniem odpowie: Nie!!! Tak samo religia mówi: Nie wolno! Przykładem tego jest rozmowa Proroka PZN z pewnym człowiekiem:

„O Wysłanniku czy zezwolisz mi na cudzołóstwo? Ludzie słysząc to krzyczeli na niego każąc mu milczeć. Wtedy Wysłannik Allaha PZN rzekł: Zbliż się! Młodzieniec podszedł do Proroka PZN, a wtedy Wysłannik skierował do niego pytanie: „ Czy chcesz, aby cudzołożono z twoją matką? Na Allaha, nie! Wysłannik PZN odrzekł: I ludzie tego nie lubią dla swoich matek i zapytał: „Czy chcesz, aby cudzołożono z twoja córką? Odpowiedział młodzieniec: Na Allaha, nie! Wysłannik dodał: I ludzie tego nie lubią dla swoich córek”. A czy chcesz, aby cudzołożono z twoją ciotką? Odrzekł: Na Allaha, nie! Wysłannik powiedział: I ludzie także nie lubią tego dla swoich ciotek”…Na koniec Wysłannik PZN położył swoją dłoń na nim mówiąc: O Allachu, wybacz mu jego grzech, oczyść jego serce i oddal go od cudzołóstwa”. Prośby Proroka PZN sprawiły, iż ów młodzieniec już nigdy nie odczuwał pokusy cudzołóstwa.”

W islamie cudzołóstwo jest niemoralnym i obrzydliwym czynem, który jest surowo zabroniony. Dlaczego? Pozamałżeńskie niekontrolowane i przypadkowe kontakty seksualne burzą zaufanie, stabilność, spokój i bezpieczeństwo ludzi. Te niemoralne czyny zabijają poczucie odpowiedzialności i zrywają najsilniejsze więzi, jakie istnieją miedzy kobietą a mężczyzną. Roznoszą się choroby weneryczne. Zwiększa się liczba często niechcianych i porzucanych dzieci a przez to i domów dziecka, w których te niewinne istoty cierpią z powodu braku miłości i zainteresowania, co rodzi w nich lęk i inne zaburzenia natury psychicznej. Zdrada małżeńska jest ciężkim emocjonalnie przeżyciem i faktem nie do zaakceptowania dla współmałżonka. Doprowadza to do rozpadu rodziny, załamań nerwowych, nienawiści, zemsty i odtrącania dzieci. Takie są poważne i bolesne konsekwencje cudzołóstwa.

Gwałt podobnie jak cudzołóstwo traktowany jest przez islam jako wielki i śmiertelny grzech. Zasadniczą różnicą między cudzołóstwem a gwałtem jest to, że to mężczyzna ponosi całkowitą karę za popełniony grzech a kobieta zgwałcona nie jest grzeszna i nie jest karana pod warunkiem, że nie sprowokowała mężczyzny, czyli jej ciało było zakryte, postępowała moralnie, nie kokietowała zarówno swoim głosem jak i zachowaniem oraz oddalała się od wszystkiego, co zakazane i czyniła wszystko, co w jej mocy, aby ochronić swój honor i ciało. W tej sprawie szajh Youssef Karadałi mówi:
”Kobiety zgwałcone nie mają grzechu, jeśli przeciwstawiały się napastnikowi i uległy tylko dlatego, że istniało zagrożenie ich życia, bowiem Allah przebacza grzechy popełnione w nieświadomości i popełnione pod przymusem a nie wybacza niewiary w Stwórcę”[1]. O czym mówi Bóg w Kur’anie:

-z wyjątkiem tego, kto został zmuszony, lecz serce jego jest spokojne w wierze,

- ten, kto otworzył swoją pierś na niewiarę – nad nimi wszystkimi będzie gniew Boga i spotka ich kara ogromna”

Prorok Muhammad( AS) powiedział: Allah zniósł grzech dla mej wspólnoty w trzech sprawach: błądzenie, zapomnienie i przymus.

Szejch Ahmed Al-hadżi Al-kordi , członek komisji do wydawania fatł w Kuwejcie mówi: Wg. Islamu gwałtu nie można udowodnić jedynie metodami medycznymi lub innymi sposobami, lecz wymagane jest, tak jak w przypadku cudzołóstwa, zeznanie czterech sprawiedliwych świadków, którzy widzieli gwałt i w tej kwestii nie ma mowy o przypuszczeniach.[2]

Islam jest systemem sprawiedliwym, którego świętym celem jest ujawnienie prawdy, po to, aby sprawiedliwości stało się zadość.

1.Jeśli mężczyzna oskarża swoją żonę o cudzołóstwo i nie ma na to świadków to, czterokrotnie przysięga na Boga w obecności sędziego , iż mówi prawdę, czyli ,że jest przekonany o winie kobiety, a podczas piątej przysięgi wzywa przekleństwa dla siebie, jeśli kłamie, czyli jeśli nie ma pewności czy rzeczywiście jego żona jest winna.

A ci, którzy oskarżają swoje żony,
a nie mają świadków oprócz siebie samych,
złożą przed Bogiem
czterokrotne świadectwo,
iż są prawdomówni;

a piąte świadectwo po to,
aby przekleństwo Boga zaciążyło nad każdym z nich,
jeśliby był kłamcą.

Kobieta odrzucająca według niej niesprawiedliwe oskarżenie męża musi złożyć w swojej obronie czterokrotną przysięgę, iż jest niewinna a piątą przysięgę jako przekleństwo na siebie w przypadku, jeśli kłamie. W Kur’anie pisze:

A kara będzie odsunięta od kobiety,
jeśli ona zaświadczy przed Bogiem
czterokrotnie złożonym świadectwem,
iż jej oskarżyciel na pewno jest kłamcą;
a piąte świadectwo po to,
aby gniew Boga zaciążył na niej,
jeśliby on znalazł się wśród prawdomównych.

(Kur’an 24; 6-7)

2. Kobieta sama przyzna się do popełnienia przez nią cudzołóstwa. Przykładem na to jest historia pewnej kobiety, która cudzołożyła i wyznała to przed Prorokiem PZN:

„Przyszła do Proroka Muhammada PZN kobieta z plemienia Gamid i powiedziała: O Proroku, popełniłam cudzołóstwo i pragnę od ciebie oczyszczenia. Prorok PZN udał, iż nie usłyszał jej. Na drugi dzień owa kobieta znów przybyła do Proroka PZN i zapytała go: Czy chcesz mnie zlekceważyć tak jak Maiza bnu Malika? Na Allaha, cudzołożyłam z tym człowiekiem i jestem w ciąży. Słysząc to Prorok PZN rzekł: Jeśli tak, to wróć tu po urodzeniu dziecka. Po dziewięciu miesiącach kobieta zjawiła się u Proroka PZN z nowonarodzonym dzieckiem. Prorok PZN na to: Idź i wykarm go i wróć gdy minie okres karmienia(dwa lata). Po wykarmieniu dziecka owa kobieta przyszła do Proroka ze swoim dzieckiem trzymającym w dłoni kawałek chleba. Powiedziała: O Proroku już wykarmiłam swoje dziecko. Prorok PZN wziął od niej dziecko i oddał go jednemu z muzułmanów a następnie nakazał ukamienować ową kobietę. Wśród świadków kamienowania był towarzysz Proroka Chalid bnu Łalid(RAA), który rzucając kamieniami w kobietę mówił źle o niej. Prorok PZN słysząc to powiedział: Przestań Chalid! Na Allaha, w którego ręku spoczywa moja dusza, ta kobieta okazała tak dużą skruchę, która wystarczy na przebaczenie dla człowieka, który popełnił największy grzech na świecie. Allah wybaczy mu. Po ukamienowaniu Prorok PZN odmówił modlitwę pogrzebową nad ciałem zmarłej kobiety i kazał ją pochować”.

„Przyszedł do Proroka PZN Maiz bnu Malik i rzekł: O Proroku, oczyść mnie! Wysłannik Allaha odrzekł: Co ty mówisz? Wróć do domu i proś Allaha o wybaczenie i okaż skruchę. Mężczyzna odszedł, ale po pewnym czasie wrócił i powiedział: O Proroku, oczyść mnie! Wysłannik PZN odpowiedział: Biada ci, idź i okaż skruchę! Maiz odszedł, ale zaraz wrócił i powiedział to samo: O Proroku, oczyść mnie! Za czwartym razem Wysłannik PZN zapytał: Z czego mam cię oczyścić? Mężczyzna odpowiedział: Z cudzołóstwa. Prorok pytał się ludzi, czy czasem Maiz bnu Malik nie jest chory psychicznie. Wszyscy zapytani odpowiadali, że nie. Pytał się, zatem czy nie wypił wina? Jeden z towarzyszy wstał by sprawdzić czy nie czuć z jego ust zapachu wina. Okazało się, że nie był pod wpływem alkoholu. Następnie Prorok(AS) zapytał Maiza: Czy cudzołożyłeś? Odrzekł: Tak. Prorok wydał wyrok ukamienowania go… Dwa dni po jego śmierci Prorok PZN przemówił: Proście o przebaczenie dla Maiza bnu Malika. Odpowiedzieli: Niech Allah wybaczy mu. Prorok PZN rzekł: On okazał tak wielką skruchę, że można obdzielić nią całą wspólnotę.”

Niezmiernie istotnym jest fakt, że kara doczesna za cudzołóstwo, czyli ukamienowanie(chłosta)jest całkowitym oczyszczeniem z tego grzechu. Tak więc człowiek w Dniu Sądu Ostatecznego nie będzie już odpowiadał za ten grzeszny czyn, lecz tylko za inne popełnione przez siebie grzechy. O czym mówi Kur’an:

A gdyby nie łaska Boga dla was,
i Jego miłosierdzie,
to nikt spośród was nie oczyściłby się nigdy”

Należy zwrócić uwagę na to, że Prorok PZN nigdy nie dociekał czy ktoś popełnił jakiś grzech, absolutnie zakazał szpiegowania ludzi w celu wykrycia grzesznego czynu. Czekał aż Bóg sam ujawni grzech danego człowieka. Jeśli zaś sprawa była klarowna, to i tak nie wydawał od razu wyroku lecz badał sytuację, zasięgał opinii prawdomównych ludzi i wysłuchiwał oskarżonych. Ludzie popełniający ciężkie grzechy i jednocześnie świadomi kary Boskiej sami przychodzili do Wysłannika PZN prosząc go o oczyszczenie z grzechu i żądając dla siebie kary doczesnej, która całkowicie zmaże ich grzech i uratuje ich dusze od kary wiecznej w piekle.

Prorok PZN na każdym kroku okazywał ludziom litość i czekał aż oni sami uświadomią sobie swój grzech przyznając się do jego popełnienia i okazując skruchę lub też ukryją to, co Bóg ukrył. Prorok PZN tak powiedział:

3.Kobieta została zgwałcona i nie ma świadków, a gwałciciel nie przyznaje się do grzechu. Zgwałcona kobieta przedstawia oskarżenie sędziemu.

Szejch Ahmed Al-hadżi Al-kordi członek komisji do wydawania fatł w Kuwejcie mówi: W takim przypadku jej jednej zeznanie nie wystarczy, sędzia zażąda przedstawienia dodatkowych dowodów ( odciski palców, badania genetyczne i inne), jednakże w takim przypadku oskarżony o gwałt mężczyzna nie ponosi całkowitej kary, czyli ukamienowania tak jak w przypadku udowodnienia mu gwałtu przez zeznania 4 świadków. Nie oznacza to absolutnie, że przestępca nie ponosi żadnej kary. Jeśli dowody będą wskazywały na jego winę( aczkolwiek nie są to wg islamu dostateczne dowody gdyż brak jest zeznań czterech świadków) skazany jest on na karę np. wiezienia lub chłosty.[3]

Islam zabrania wydawania wyroku przed przesłuchaniem czterech wiarygodnych świadków. Na każdym z nich spoczywa obowiązek przysięgi. Wysłannik Allaha rzekł:

„Obowiązek udowodnienia spoczywa na żądającym i przysięga jest obowiązkiem tego, kto odrzuca oskarżenie“.

W przypadku, jeśli oskarżenie jest bezpodstawne gdyż oskarżyciel nie może przyprowadzić czterech świadków wówczas kara chłosty spadnie na oskarżyciela:

„A tym, którzy oskarżają kobiety godne,
a nie mogą przyprowadzić czterech świadków,
wymierzcie osiemdziesiąt batów
i nie przyjmujcie od nich nigdy świadectwa.
To są ludzie szerzący zgorszenie”.

Jeśli jednakowe zeznania świadków w sprawie oskarżenia kobiety o cudzołóstwo udowodnią winę kobiety wówczas sąd islamski wymierza w przypadku zamężnej kobiety(mężczyzny także) karę ukamienowania natomiast, jeśli jest to nie mężatka (kawaler) to karą jest chłosta.

Cudzołożnicy i cudzołożnikowi
wymierzcie po sto batów,
każdemu z nich obojga!

Dowody oskarżające kobietę (również mężczyznę) muszą być przekonywujące tak, aby nie było cienia wątpliwości, czyli muszą ujawniać akt cudzołóstwa. Zgodność zeznań świadków, iż widzieli oskarżoną, że np. wchodziła do domu obcego mężczyzny lub siedziała obok niego i domniemanie, że oboje popełnili cudzołóstwo nie jest dostatecznym i silnym dowodem.

Praktycznie udowodnienie komuś cudzołóstwa jest sprawą niezwykle trudną. Jeśli dwoje ludzi cudzołoży i są widziani przez cztery osoby jednocześnie, oznacza to, iż nie kryją się oni przed ludźmi z tym grzechem i ignorują zasady moralne panujące w społeczeństwie.

„ Zaprawdę, tych, którzy pragną,
aby bezeceństwo rozpowszechniło się
wśród wierzących
- czeka kara bolesna
w życiu na tym świecie i w życiu ostatecznym.”

Islam nie tylko eliminuje rozpowszechnianie się niemoralnych zachowań w społeczeństwie, ale również zapobiega zniesławianiu i dyskryminacji kobiet a także zapobiega samosądom.

Jak więc wynika z powyższych źródłowych informacji islam jest religią sprawiedliwości i humanitaryzmu i tak naprawdę chroni kobietę i sprawiedliwie ją traktuje. Podobnie kontrowersyjną kwestią, która jest niesprawiedliwie przypisywana islamowi jest sprawa obrzezania kobiet. Islam nie pozwala na okaleczanie kobiety a jednak praktykuje się to przez niektóre afrykańskie plemiona…

W kwestii cudzołóstwa mężczyzny i kobiety nie jest już istotne czy to kobieta sprowokowała czy nie. Liczy się zły czyn, który oboje popełnili i za który odpowiedzialność i karę ponoszą na równi. Natomiast, jeśli chodzi o gwałt, to rzeczywiście ważne jest udowodnienie, że to kobieta kokietowała mężczyznę prowokując go do gwałtu i w takim przypadku oboje ponoszą winę. Jeśli zaś kobieta nie prowokowała, to w zupełności nie ponosi za to winy, a karę za gwałt wymierza się mężczyźnie. Barbarzyńskie ’praktyki karania spaleniem lub zabiciem przez rodzinę zgwałconej kobiety w celu zmycia skazy za to, że „sprowokowała” mężczyznę’ nie wynika absolutnie z islamu. Jeśli gdzieś jest takie niesprawiedliwe prawo stosowane to bierze się ono z nie islamskich i prymitywnych wierzeń i tradycji ludzkich.

Nie tylko islam nie zezwala na cudzołóstwo i potępia ten czyn. W Biblii ten grzech także jest potępiony i podlega również surowej karze.

Według Biblii, kobiety, które cudzołożą podlegają karze ukamienowania. Prawo mojżeszowe- ktore Jezus (AS) przyszedł, jak sam powiedział dopełnić, a nie znieść –mówi, że śmiercią ukarani zostaną oboje cudzołożnicy (Wj 20, 14; Kpł 20, 10; Pwt 5, 21). Sposób wykonania kary śmierci nie jest wyszczególniony, jednakże wiemy z E.J 8, 5 i Ez 16, 40, że chodziło o ukamienowanie. Wydaje się, że taki wniosek można z pewnością wyprowadzić z Pwt 22, 23-27, gdzie niewierność narzeczonej zostaje zrównana z cudzołóstwem i ukarana ukamienowaniem obojga winnych. Kara była łagodniejsza w przypadku, kiedy niewierną była niewolnica, a to dlatego, że taka relacja nie była uważana ściśle za cudzołóstwo. W tym przypadku winni poddani byli karze ubiczowania, ponieważ niewiasta „nie była wolna” (Kpł 19, 20-32). Do wymierzenia kary nie wystarczało zwykłe podejrzenie lub zgodność poszlak, lecz konieczne było przyłapanie winnych na popełnieniu czynu (Pwt 22, 22.28).

W Starym Testamencie trzy grzechy uważane są za przyczynę niewoli, przeciwko którym występowali prorocy, to właśnie cudzołóstwo, zabójstwo i bałwochwalstwo; łączy się z nimi łamanie szabatu. N T precyzuje pojęcie cudzołóstwa, czyniąc winnym zarówno mężczyznę jak i niewiastę, co jest naturalną konsekwencją odrzucenia wielożeństwa (1 Kor 7, 4; Mt 5, 31-32); nie podtrzymuje kary przewidzianej prawem Mojżesza (J 8, 3-11), ale podkreśla ciężkość samego grzechu i grozi karą wieczną (Mt 5, 27-30; 1 Kor 6, 9). Chrystus uznaje bowiem za cudzołóstwo nie tylko obcowanie cielesne z żoną bliźniego, ale również z osobą rozwiedzioną (por. Mt 5, 32;19, 9; Mk 10, 11n; Łk 16, 18). Co więcej, zakaz cudzołóstwa przenosi także na płaszczyznę wewnętrznego pożądania (Mt 5, 29). Z wypowiedzi Jezusa wynika, że źródła „złych myśli [...] cudzołóstwa, nierządu” należy upatrywać „w sercu” (Mt 16, 18; por. Mk 1, 21 n). Zdrada małżeńska, czyli cudzołóstwo, jest poważnym wykroczeniem przeciwko wierności, a więc i miłości małżeńskiej. Poważnie zagraża trwałości małżeństwa i wspólnocie rodzinnej. Musi być kwalifikowana jako grzech śmiertelny.[4]

Islam nie jest, więc jedyną religią, która cudzołóstwo uważa za ciężki grzech, którego odpokutowaniem jest kara śmierci lub chłosta. Islam chroni nie tylko jednostkę, ale i całe społeczeństwo przed rozkładem moralnym. Wymierzenie tak surowej kary ma na uwadze odstraszenie ludzi od haniebnego czynu i stworzenie społeczeństwa kierującego się wartościami moralnymi. Absolutnie nie jest zamiarem islamu, aby od razu karać ludzi, lecz uświadomienie ludziom, jak obrzydliwy jest czyn cudzołóstwa i jak wielkie szkody niesie całemu społeczeństwu burząc szacunek, miłość, zaufanie i wszelkie zasady moralne.

Absolutnie islam surowo zabrania rodzinie zabijania przez palenie( tego nie ma w islamie!) kobiety oskarżonej o cudzołóstwo. Tak jak wcześniej wspomniałam do udowodnienia winy kobiety(również mężczyzny) potrzebni są wiarygodni i o dobrej reputacji świadkowie, którzy przedstawią niezbite dowody. Natomiast wydaniem wyroku zajmuje się sąd islamski a wykonaniem odpowiedni organ.

[1] www.islamonline.net

[2] Ministry of Awqaf and Islamie Affairs

[3] Ministry of Awqaf and Islamic Affairs

[4] www.isr.org.pl/slownik/cudzolostwo.htm